کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

صفحه اصلی / هفتمین کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

طراحی مدل مربیگری سبز جهت توسعه رهبری و نهادینه‌سازی رفتار شهروندی سازمانی دوستدار محیط‌زیست در استارتاپ‌ها

نویسندگان :

شاهین قصیری¹

1- دانشگاه تهران

کلمات کلیدی :

مربیگری سبز (Green Coaching)،رفتار شهروندی سازمانی دوستدار محیط‌زیست (OCBE)،نقشه شناختی فازی (FCM)،شبیه‌سازی پویایی‌شناسی سیستم (SD)،سنتزپژوهی محاسباتی (Computational Synthesis)،هوش مصنوعی مولد (Generative AI)،اکوسیستم استارتاپی (Startup Ecosystem)

چکیده :

استارتاپ‌ها در مسیر گذار به اقتصاد کم‌کربن، غالباً با شکافی عمیق میان نیت‌های زیست‌محیطی و عملکردهای واقعی مواجه‌اند. این شکاف بیش از آنکه ناشی از ضعف تکنولوژیک باشد، ریشه در موانع شناختی و رفتاری پنهانی دارد که فرهنگ مسئولیت‌پذیری زیست‌محیطی را تضعیف می‌کنند. پژوهش حاضر با هدف رفع این خلأ، به طراحی مدل پویای مربیگری سبز با بهره‌گیری از قابلیت‌های هوش مصنوعی مولد و مربیگری دیجیتال پرداخته است. از منظر روش‌شناسی، این مطالعه با اتکا به رویکرد نوآورانه سنتزپژوهی محاسباتی، ادبیات گسترده این حوزه را به شبکه‌ای از متغیرهای علّی و معلولی تبدیل کرده و سپس با استفاده از تکنیک نقشه شناختی فازی (FCM)و شبیه‌سازی پویایی‌شناسی سیستم (SD)، رفتار متغیرها را در یک افق 30 ماهه تحلیل نموده است. یافته‌های شبیه‌سازی نشان می‌دهد که استقرار مربیگری سبز طی یک فرآیند سه‌مرحله‌ای عمل می‌کند: در گام نخست، با تکیه بر رهبری تحول‌آفرین سبز، موانع شناختی خنثی شده و سیستم از حالت قفل‌شدگی خارج می‌شود. در گام بعد، خودکارآمدی کارکنان ارتقا یافته و در نهایت، یک جوّ روان‌شناختی سبز در سازمان شکل می‌گیرد. برون‌داد نهایی این کالبدشکافی سیستمی، تبیین محاسباتی و پویایی‌شناختی این واقعیت است که مربیگری سبز می‌تواند شعارهای نمادین را به رفتار شهروندی سازمانی دوستدار محیط‌زیست (OCBE) پایدار تبدیل نموده و به عنوان یک سپر دفاعی هوشمند برای توسعه پایداری در اکوسیستم استارتاپی عمل کند.