کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

صفحه اصلی / ششمین کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

بررسی ارتباط ویژگی های فیزیوگرافی و سیل‌خیزی (مطالعه موردی: حوزه‌ آبخیز جنوب غرب شهرستان بردسیر استان کرمان)

نویسندگان :

مریم باقرپور¹ ناصر مشهدی² پریا پورمحمد³

1- دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 2- مرکز تحقیقات بین المللی بیابان.دانشگاه تهران 3- دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

کلمات کلیدی :

هورتون،پاسخ هیدرولوژیک،رتبه‌بندی،نفوذپذیری،شبکه آبراهه

چکیده :

تجزیه و تحلیل ویژگی های فیزیوگرافی رایج ترین روش بررسی حوزه های آبخیز از نقطه نظر مدیریت و بررسی ویژگی های حوزه است، نحوه توسعه فرآیند های سطح زمین را نشان داده و بینشی از رفتار هیدرولوژیکی حوزه به ما ارائه می دهد. مطالعات فیزیوگرافی در مدیریت مرتع و حوزه های آبخیز از جهات مختلف مورد توجه است، به ویژه آنکه در این بررسی‌ها تاکید روی شناخت وضعیت کلی حوزه‌ها و زیرحوزه ها و چگونگی جریان آبراهه هاست. در بررسی و برنامه ریزی مسائل خاک نیز طراحان همواره با حوزه آبخیز سروکار پیدا می کنند. از این رو لازم است حوزه های آبخیز از نقطه نظر سطح و ابعاد مورد مطالعه قرارگیرند. محدوده مورد مطالعه در این تحقیق حوزه آبخیز واقع در قسمت جنوب غربی شهرستان بردسیر در استان کرمان است. در این تحقیق، ویژگی‌های مرتبط با شبکه آبراهه، نظیر رتبه‌بندی، تراکم، فراوانی، بافت شبکه، درجه نفوذپذیری و ویژگی‌های مرتبط با شکل حوزه نظیر ضریب فشردگی گراولیوس، نسبت گردی میلر، ضریب شکل هورتون، نسبت کشیدگی محاسبه گردید. نتایج حاکی از آن است که با توجه به ضریب گردی معادل 68/0 و درجه نفوذپذیری معادل 15/241، پتانسیل سیل‌خیزی در زیرحوزه H5‌ نسبت به سایر زیرحوزه‌ها بیش‌تر است و طبق بررسی های تراکم شبکه، با بیشترین تراکم معادل 28/6 کیلومتر در کیلومتر مربع، دارای بافت شبکه زهکشی ریزتری است.