کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

صفحه اصلی / هفتمین کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

بررسی علل، تأثیرات و رویکردهای کاهش خطرات کمبود آب در کشاورزی

نویسندگان :

سمیه گلدوی¹

1- مرکز آموزش عالی کاشمر

کلمات کلیدی :

رشد جمعیت انسانی،کمبود آب،ردپای آب،اثرات زیستمحیطی و اجتماعی-اقتصادی،راهکارهای کاهش

چکیده :

آب شیرین منبعی حیاتی برای سلامت اکوسیستم و بقای انسان است و منبع طبیعی است که بیشترین میزان استخراج را در سطح جهانی دارد. مصرف بیش از حد آب شیرین میتواند مسئول کمبود نرخ گردش آب باشد، که زمانی رخ میدهد که تقاضای آب شیرین از میزان موجود بودن آن فراتر رود. از این رو، با توجه به کمبود فزاینده آب شیرین به دلیل تغییرات اقلیمی و افزایش جمعیت انسانی، مصرف آب باید در تمام فعالیتهای انسانی بهینه شود. به عنوان مثال، کشاورزی تقریباً 70٪ از این حجم برداشت را به خود اختصاص میدهد و بنابراین، پرمصرفترین بخش آب است. این امر بر نیاز فوری به گذار به سمت سیستمهای کشاورزی و تولید/مصرف پایدارتر غذا تأکید میکند. ردپای آب (WF) به طور فزایندهای نقش هدایتکنندهای در این زمینه ایفا میکند. در واقع، امکان تعیین کمیت مصرف آب و پیامدهای زیستمحیطی مرتبط را فراهم میکند. در این مقاله با هدف کمک به ارتقای تحقیقات و حمایت از متخصصان و تصمیمگیرندگان در تولید/مصرف مواد غذایی پایدار و مقاوم از نظر زیستمحیطی، به مسائل مرتبط با کمبود فیزیکی و اقتصادی آب در کشاورزی، شیوهها و ابزارهایی برای کاهش هدررفت آب، روشهای ارزیابی رد پای آب پرداخته و به ارائه ، راهحلهای زیستمحیطی، اقتصادی و مهندسی برای کاهش کمبود آب پرداخته شد. بهبود فناوریها و شیوههای آبیاری به عنوان یک راه مهم و اصلی برای کاهش کمبود آب شناسایی شد. علاوه بر این، «اسمز معکوس» با انرژی خورشیدی در بسیاری از نقاط جهان برای تولید آب آبیاری از آب شور استفاده میشود و در نتیجه نیاز به استخراج آب شیرین از سفرههای زیرزمینی را کاهش میدهد.