کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

صفحه اصلی / هفتمین کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

مهندسی پلیمرهای زیستی با افزودنیهای سبز: از بهبود خواص تا کاهش اثرات زیست محیطی

نویسندگان :

عبدالرحیم فرامرزی¹ دایانا مظاهری تهرانی² علیرضا معلم زاده³

1- دانشگاه گلستان 2- دانشگاه گلستان 3- دانشگاه ملی مهارت

کلمات کلیدی :

بیوپلیمر،فیلم پلیمری،زیست تخریب پذیر،افزودنی زیست پایه،زیست سازگار،محیط زیست

چکیده :

در عصر حاضر، با افزایش نگرانیهای زیستمحیطی ناشی از انباشت پلاستیکهای سنتزی، توسعه و بهکارگیری پلیمرهای زیستتخریبپذیر به عنوان جایگزینهای پایدار، اهمیتی روزافزون یافته است. این پژوهش مروری، تحولات اخیر در زمینه بهرهگیری از منابع زیستی تجدیدپذیر برای ارتقاء خواص و کارایی پلیمرهای زیستی را مورد بررسی قرار میدهد. هدف اصلی، دستیابی به پلیمرهایی است که نه تنها قادر به رقابت با محصولات پلاستیکی مبتنی بر منابع فسیلی از نظر عملکردی باشند، بلکه سازگاری زیستمحیطی آنها نیز به طور قابل توجهی بهبود یابد. با این وجود، افزودن مواد شیمیایی به منظور دستیابی به خواص مطلوب در پلیمرهای زیستی، خود چالشهای زیستمحیطی جدیدی را پدیدار میسازد. این مواد افزودنی، که برای بهبود ویژگیهایی چون استحکام مکانیکی، پایداری حرارتی، انعطافپذیری، مقاومت در برابر اشعه فرابنفش و خواص ضد اشتعالی به کار میروند، میتوانند در زنجیره عمر پلیمر، از تولید تا دفع، اثرات نامطلوبی بر محیط زیست بر جای گذارند. برخی از این افزودنیها ممکن است سمی باشند، در محیط زیست تجمع یابند (بیوانباشتگی)، یا در فرآیندهای بازیافت اختلال ایجاد کنند. این مقاله مروری، با تمرکز بر رویکردهای نوین، به تشریح چگونگی استفاده از مواد افزودنی زیستپایه (سبز) و زیستتخریبپذیر میپردازد. این مواد نه تنها به بهبود خواص فیزیکی و شیمیایی پلیمرهای زیستی کمک میکنند، بلکه پتانسیل ارتقاء قابلیت زیستتخریبپذیری کلی محصول نهایی را نیز دارند. جنبههای مختلفی از جمله مکانیسمهای عملکرد این افزودنیها، تأثیر آنها بر ویژگیهای نهایی پلیمر، و ارزیابی زیستمحیطی آنها مورد بحث و بررسی نظر قرار گرفته است.