کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

صفحه اصلی / هفتمین کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت محیط زیست

پزشکی و بحران اقلیم: نقش نظام سلامت در کاهش اثرات زیست‌محیطی

نویسندگان :

محمد سبحان وقار¹ محمد سعید وقار²

1- دانشجوی پزشکی، دانشکده پژشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران 2- استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

کلمات کلیدی :

آلودگی هوا،پایداری زیست محیطی،گازهای گلخانه ایی،گرمایش جهانی،ردپای کربن،پزشکی و نظام سلامت

چکیده :

تغییرات اقلیمی در دهه‌های اخیر به یکی از جدی‌ترین تهدیدهای سلامت عمومی در سطح جهانی تبدیل شده است. شواهد علمی نشان می‌دهد که افزایش دمای زمین، ذوب یخچال‌ها، بالا آمدن سطح دریاها و گسترش آتش‌سوزی‌های وسیع، پیامدهای مستقیم و غیرمستقیمی بر سلامت انسان دارند. این تحولات با افزایش مرگ‌ومیر ناشی از گرمازدگی و نیز شیوع بیشتر بیماری‌های تنفسی و قلبی‌عروقی همراه بوده‌ است. پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهد که خودِ نظام سلامت نیز، از طریق مصرف بالای انرژی، تولید قابل‌توجه پسماند، فرایندهای تولید دارو، ساخت تجهیزات پزشکی، حمل‌ونقل و توسعه زیرساخت‌ها سهم قابل توجهی در انتشار گازهای گلخانه‌ای دارند. یکی از مصادیق کمتر مورد توجه در این زمینه، استفاده از اسپری‌های استنشاقی حاوی فرافکن هیدروفلوروآلکان است که ردپای کربنی قابل‌ توجهی در بخش سلامت ایجاد می‌کند. این مطالعه با هدف بررسی نقش نظام سلامت در تشدید بحران اقلیم و شناسایی راهبردهای عملی برای کاهش اثرات زیست‌محیطی آن تدوین شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که جایگزینی اسپری‌های دوزسنج استنشاقی حاوی فرافکن هیدروفلوئوروآلکان با پودرهای استنشاقی خشک و مه‌سازهای نرم، در صورت امکان از نظر ایمنی، نیاز بیمار و دسترسی، می‌تواند به کاهش قابل‌توجه انتشار گازهای گلخانه‌ای منجر شود. افزون بر این، اجرای برنامه‌های جبران کربن، تقویت سرمایه‌گذاری در پژوهش و توسعه، و ارتقای آگاهی متخصصان حوزه سلامت از جمله اقدامات مؤثر در این مسیر به شمار می‌آیند. در مجموع اتخاذ رویکردی مسئولانه و مبتنی بر شواهد می‌تواند به کاهش اثرات زیست‌محیطی نظام سلامت و تقویت پایداری خدمات مراقبتی در بلندمدت کمک کند.